Lubię filmy dokumentalne. Wolę inne gatunki, ale czasem zwykła rzeczywistość jest lepsza od najciekawszej fikcji. Film o Jerzym Kukuczce to niewykła rzeczywistość, bo i człowiek był nietuzinkowy.
Film jest z 2014 roku. Można było go obejrzeć dawno temu. Mi było to dane dopiero na platformie Netflix w 2021 r.
Obraz Pawła Wysoczańskiego (scenariusz i reżyseria) jest wspaniałym pomnikiem postawionym najwybitniejszemu polskiemu himalaiście. Mamy tutaj świetną kombinację: wywiadów z samym Jurkiem, jego przyjaciółmi, żoną i synem, ale także filmów i zdjęć z wypraw. Całości dopina rewelacyjna muzyka.
Jerzy Kukuczka był prawdziwym gigantem. Niespokojną duszą. Nienasyconym poszukiwaczem przygód. Pytany o to, czy wspinaczka nie jest egoizmem, ze szczerością przyznawał, że tak. Był niebywale twardy. Ciężko było dotrzymać mu kroku. Nadawał nieludzkie tempo. Lubił ryzyko, choć najpewniej miał swoją własną definicję ryzyka i sam wyznaczał granice (które czasem przekraczał).
Historia Jurka jest niezwykła. Nie miał nic, a doszedł na szczyt. W filmie ciekawie opowiedziano jego historię, wybierając interesujące fragmenty. Na przykład o tym, jak razem z kolegami wpadli na pomysł, by trudnić się malowaniem kominów. Mieli trening na wysokości, a jednocześnie zarabiali. Oczywiście środki przeznaczali na sprzęt i wyprawy – jakże by inaczej.
Kukuczka chciał być pierwszym człowiekiem, który zdobył wszystkie 14 ośmiotysięczników (z których 10 leży w Himalajach, a 4 w Karakorum). Walczył o palmę pierwszeństwa z Reinholdem Messnerem. Włoch wyprzedził Polaka. Nasz rodak stanął na wysokości zadania i pogratulował zwycięzcy sukcesu (telegramem). W odpowiedzi dostał piękne słowa: „Nie jesteś drugi, jesteś wielki„.
Jerzy Kukuczka zginął 24 października 1989 podczas wejścia na Lhotse. Pechowo odpadł od ściany i poleciał w dwukilometrową przepaść. Jego ciała nigdy nie odnaleziono.
Polecam ten dokument dosłownie każdemu. Film jest świetnie zmontowany, dobrze się go ogląda, nie przynudza (trwa 70 minut). Zdjęcia i filmy z wypraw są fantastyczne, choć oczywiście w kiepskiej jakości (jak na dzisiejsze standardy). Pokazano mnóstwo wypowiedzi Jerzego, dzięki czemu możemy go poznać, spróbować zrozumieć jego motywacje i filozofię życiową. Był często pytany, po co tak ryzykuje, jaki to ma sens. Odpowiadał różnie, ale zawsze wydźwięk był ten sam: bo takie wyzwania nadają życiu sens.
Dodaj komentarz